3

استحمام با گِل موجود در سواحل مخصوصاً در مکان هایی که خاکستر های آتشفشانی و جود دارد در برخی کشور ها بسیار مرسوم است. گِل درمانی تاثیری شگرفی بر روی جوان کردن چهره داشته، ضمن اینکه اثر تسکین دهنده هم دارد.

 

استفاده از حمام های گل، از دوران باستان برای مداوای بسیاری از بیماریها و به منظور زیبایی مرسوم بوده و شیوه ای رایج در عصر ملکه کلئوپاترا بوده است. در آن زمان از گل و لای دریای مرده (dead sea) روی پوست استفاده می شده تا عناصر طبیعی آن جذب پوست شود.

 

اما امروزه از گل درمانی بعنوان روشی مفرح و برای ایجاد آرامش و تجربه ای تجملی یاد می شود. خستگی عضلانی، بیماریهای عصبی، مشکلات مفاصل، بیماری سیستم کلیوی و نیز مداوای مجاری ادرار، هم چنین حمام گل، اثر شگرفی بر روی بهبود و جوانی پوست دارد، باعث تمیزی بدن و نیز احساس آرامش می شود.

 

در گِل درمانی، گِل، متشکل از خزه دریایی (جلبک دریایی)، خاکسترهای آتشفشانی و خاک رسی است که حاوی مواد معدنی است که با آب برگرفته از چشمه های آلی و نوشیدنی مخلوط شده است.

 

آن طور که در داستان های زمان های گذشته آمده، آب و گل طبی حاوی اکسیر جوانی است و می تواند در بهبود برخی از بیماری های پوستی مفید باشد.

 

 

 

منبع : http://www.zivarsunroz.ir

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>